Forum Obserwatora III

[Watcher]

KRÓTKA HISTORIA


Spustoszenie zada?o ogromne straty si?y sil nam Addanowi Daurohowi. Praktycznie ca?kowitej anihilacji uleg?y armie greli i satyrów, p?omienie i wy?adowania magiczne zabi?y ponad dwie trzecie elfów popieraj?cych Wielkiego Zdrajc?, w tym prawie wszystkich massi. Przera?one goblinoidy uciek?y w rejony Gór Smoczych, gdzie wpad?y na budz?ce si? krasnoludy i podzieli?y si? na od?am wschodni i zachodni, oba pocz?tkowo zupe?nie wyrwane spod w?adzy Dauroha. Wszystkie miasta znajduj?ce si? pod jego w?adz? le?a?y w ruinach a flota powietrzna przesta?a istnie?.
Z dugiej strony jednak, Spustoszenie dzia?a?o w obie strony. ?mier? Wielkiej Królowej Usany oraz praktycznie ca?ego jej dworu (po magicznej eksplozji w Eidin Cetai) oraz potwornych stratach ca?ej populacji, spo?ecze?stwo elfie podzieli?o si? na kilkana?cie frakcji. Sil nam Avran Sallan na przyk?ad, Wysoki Marsza?ek Pó?nocy og?osi? okres bezkrólewia i samozwa?czo nazwa? si? Regentem. Dwie odleg?e krewne Usany og?osi?y si? Wielkimi Królowymi. Cz??? elfów w ogóle zerwa?o z dotychczasowym ?ycie, tworz?c zr?by przysz?ych Wolnych Plemion. Korzystaj?c z tego, Dauroh zebra? resztki swoich oddzia?ów i rozpocz?? now? ofensyw? na lasy Sylwanii. W latach trzydziestych I wieku EK wybuch?y tam nowe gwa?towne walki, b?d?ce s?abym echem Wojny Upadku sprzed Spustoszenia.
Wiele czynników zadecydowa?o o kolejnej kl?sce Wielkiego Zdrajcy. Elfy w wi?kszo?ci zgromadzi?y si? pod sztandarami sa ei Nidiany Sallan, ci??kie straty zada?y Addanowi ataki Torrów, bolesna by?a ?mier? jego brata Ymanela po starciu z Towarzyszami Fada Nieskalanego. Ostateczn? kl?sk? zada?y krasnoludy, które pod wodz? Arcykróla Tharbada I Walecznego rozgromi?y armi? mrocznych elfów pod dowództwem Titusa Ulvendora nad Egeri? w 41 roku EK.
Gdy Ulvendor z niedobitkami swych oddzia?ów dotar? do obozu Dauroha, ten zrozumia?, ?e ta wojna jest dla niego nie do wygrania. Rozpocz?? si? wielki eksodus mrocznych elfów, który dwadzie?cia lat pó?niej sko?czy? si? w krainie Haghar.
W pó?nocnym Haghar rozwija?o si? wtedy kilkaset miast-pa?stw o teokratycznej strukturze. W przeci?gu kilkudziesi?ciu lat ich opór zosta? brutalnie z?amany przez naje?d?ców. Dauroh zdecydowa? si? nie eksterminowa? tubylców - pomimo swej patologicznej wr?cz pogardy dla ludzi, zrozumia? wreszcie ?e bez ich wsparcia nie ma mowy o dokonaniu odwetu na tych, którzy go wcze?niej upokorzyli. W Haghar zaprowadzono wi?c sztywny system kastowy, w którym kasty wy?sze sta?y si? podporami elfiej supremacji na subkontynencie. Magia i ludzka praca wybudowa?y Daurohowi now? stolic?: Semperodion, z gigantyczn? Piramid? Odtr?conego, na której codziennie gin?? zacz??y ludzkie ofiary. W 86 roku EK Addan og?osi? powstanie Tala Varonn, ostatecznie ju? odcinaj?c si? od swej dawnej ojczyzny, Tala Ann-Vala.
Pierwsze kilkaset lat Kraju Mocy to stopniowy podbój po?udnia Haghar. Nie by?o to ?atwe, gdy? liczba Pomotu Sarona na us?ugach mrocznych elfów wci?? by?a jeszcze ma?a. Pomog?y umiej?tno?ci magiczne oraz wsparcie Wielkich Demonów: Abderganera, Baela i przede wszystkim Aamona i Rhygara. Ten ostatni sia? ?mier? w?ród przeciwników Tala Varonn w II wieku EK, pó?niej jednak opu?ci? Dauroha po tajemniczym konflikcie. Z kolei Aamon swym smoczym ogniem i si?? burzy? bastiony zbyt d?ugo opieraj?ce si? sile mrocznych elfów, cho? w 348 roku EK prawie zgin??, zraniony otataralowymi strza?ami przez obro?ców Ghopalu.
Mniej wi?cej w 450 roku EK ca?y Haghar by? ju? podbity. 50 lat pó?niej jednak rozpocz??o si? gigantyczne powstanie tubylczej ludno?ci, które omal nie zniszczy?o Tala Varonn. O powadze sytuacji ?wiadczy fakt, ?e z pó?nocy powróci? nienawidz?cy Dauroha Rhygar. Walki z rebeliantami trwa?y prawie sto lat. Kilka po?udniowych prowincji Hagharu oderwa?o si? od pa?stwa mrocznych elfów, ich ponowny podbój zaj?? wi?kszo?? pozosta?ej Epoki Krasnoludów.
Pod jej koniec rekonkwista Haghar by?a zako?czona a Tala Varonn okrzep?. Imperium Dauroha wesz?o teraz w faz? pozornego u?pienia, gdy populacja mrocznych elfów ros?a - a wraz z ni? ros?a liczba Pomiotu Sarona. Nowa ekspansja rozpocz??a si? dopiero w 405 roku EL. Inwazje posz?y w trzech kierunkach: za post?py ka?dej z nich odpowiada? jeden z trzech Wicekrólów. Wicekrólem Zachodu zosta? Titus Ulvendor, najstarszy i najbardziej zaufany towarzysz Addana, wielki mag i niez?y strateg. Wicekrólem Pó?nocy zosta? Asalius Marodred, uwielbiany przez wi?kszo?? mrocznych elfów dowódca który wcze?niej zwyci?sko poprowadzi? ucieczk? z Sylwanii do Hagharu. Wicekrólem Wschodu zosta? Valen Udais, niebywale okrutny demonolog, maj?cy silne zwi?zki z Wielkim Demonem Abderganerem.
Pierwsze ciosy zada?y oddzia?y Udaisa. Do 412 roku EL podbi? on ma?e ksi?stwa Drangapresh po czym zaatakowa? bogate królestwo Dang. Krwawe walki, w które zaanga?owa? si? sam Abderganer zako?czy?y si? zniszczeniem Dang w 425 roku EL. Po tym pokazie si?y kilka nast?pnych królestw Wschodu podporz?dkowa?y si? bez walki w?adzy Valena Udaisa, jego niebywa?e okrucie?stwo jednak doprowadzi?o do wybuchu pot??nego powstania, które Wicekról Wschodu t?umi? a? do 480 roku EL. Wtedy te? na terenach Dang budowa? zacz?? ogromn? Dator Raisan, Opalow? Wie?? która uko?czona zosta?a w 565 roku EL i do dzi? jest g?ówn? siedzib? Udaisa.
W mi?dzyczasie, w 515 roku EL armie Udaisa run??y na koalicj? pa?stw Anmar. Po pocz?tkowych sukcesach mrocznych elfów do konfliktu wmiesza?o si? lokalne mocarstwo: Oryn. Sytuacja sta?a si? na tyle powa?na, ?e do walk zaanga?owa? si? sam Addan Dauroh i g?ówne si?y Kraju Mocy. Sytuacj? komplikowa?y ?yj?ce w Orynie elfy, resztki dawnej wielkiej kolonii Tala Ann-Vala na wschodzie. W 547 roku dosz?o nawet do odwrotu mrocznych elfów z Anmar, ostatecznie jednak konflikt zako?czy? si? krwawo wywalczonym sukcesem: wi?kszo?? Anmar pozosta?a w r?kach Tala Varonn a Oryn ponios?o ci??kie straty. Tym niemniej na niemal sto lat zatrzyma?o to ekspansj? na wschodzie.
W 622 roku EL podboje Cathaju doci?gn??y granice Cesarstwa do rubie?y Tala Varonn. Dosz?o do najazdu, którego si?a zaszokowa?a Udaisa. Cathajskie smoki roznios?y si?y mrocznych elfów w prowincjach Danda Vanesh oraz Bhopal. Powaga sytuacji spowodowa?a bezpo?rednie zaanga?owanie Aamona w walki. W 635 roku EL dosz?o do monumentalnej bitwy pod Raman Prah, po której Cathajczycy wycofali si? ze spornych prowincji, trac?c jeszcze kilka nast?pnych. Straty obu stron by?y jednak tak przera?aj?ce, ?e walki w tym regionie usta?y na pó?torej stulecia. Wznowione zosta?y na du?? skal? dopiero w pocz?tkach IX wieku, gdy Udais rozpocz?? ofensyw? w stron? nowo odkrytych z?ó? otataralu w Orynie. Ci??kie walki trwaj? do dzi?, z nieznacznymi sukcesami mrocznych elfów.
Walki na kierunku pó?nocnym by?y o tyle skomplikowane, ?e pokona? nale?a?o najpierw niebotyczne Parbat, najwy?sze gry ?wiata. Oddzia?y Asaliusa Marodreda ruszy?y na pó?noc przez Bram? Nar w 412 roku EL. Przeciwnicy na pó?nocy wydawali si? najs?absi, wi?c Dauroh nie przydzieli? Marodredowi ?adnego Wielkiego Demona. St?d Asalius rzadko odnosi? szybkie, spektakularne sukcesy. Do ko?ca V wieku EL podbi? on wy?yn? Ramhal, sk?po zamieszkan? przez koczownicze ludy Dei, Ramin oraz Hang.
Zdolno?ci dyplomatyczne Marodreda sprawi?y, ?e plemi? Hang niemal w ca?o?ci zasili?o jego oddzia?y. Zwiadowcy Hang zacz?li teraz penetrowa? tereny królestwa Ibbin, teokratycznego terytorium rz?dzonego przez mnichów. Podbój tego bogatego pa?stwa zosta? zako?czony do 530 roku EL równie? dzi?ki uzyskaniu pomocy gobli?skiego plemienia Shodan.
Najbli?sze sto lat Marodred strawi? g?ównie na budow? Jadeitowej Wie?y, która sta?a si? od tej pory jego g?ówn? siedzib?. Dalsz? ekspansj? uniemo?liwi?y te? kl?ski Tala Varonn na froncie z Cathajem, podczas masakry pod Raman Prah w 635 roku EL zgin??y na przyk?ad wszystkie odes?ane na pomoc Udaisowi gobliny Shodan. Dodatkowo dosz?o do kilku spi?? Marodreda z Titusem Ulvendorem na tle podzia?u stref wp?ywów. W efekcie ekspansja Asaliusa Marodreda wznowiona zosta?a dopiero oko?o 700 roku EL. Pocz?tkowo ?atwe walki przerodzi?y si? w niebywale krwaw? konfrontacj? z chwil?, gdy na pó?nocnych kresach pojawili si? Gunowie, plemi? dzikich koczowników którzy stawili zaskakuj?co silny opór armiom mrocznych elfów. Taka sytuacja trwa w wicekrólestwie Marodreda do dzi?.
Titus Ulvendor rozpocz?? ekspansj? zdecydowanie najpó?niej. Pierwsze operacje jego si? mia?y miejsce w latach pi??dziesi?tych V wieku EL, ze wzgl?du jednak na ogromn? mobilizacj? ?rodków Tala Varonn na wschodzie, szybko dzia?ania te zosta?y zawieszone. G?ówn? przeszkod? by?a tu Rasyda, pot??ne pa?stwo rozci?gaj?ce si? mi?dzy Hagharem a dolin? Seruku. Oddzia?y Rasów dysponowa?y sendawijskimi magami, wi?c Ulvendor nie lekcewa?y? potencja?u tego królestwa. Dodatkowo, w latach 475-513 EL panowa? tam Artabanes I Wielki który doprowadzi? Rasyd? do szczytu jej pot?gi.
Ofensywa Ulvendora rozpocz??a si? wi?c na dobre dopiero na pocz?tku VII wieku EL. Pocz?tkowo zaciek?e walki w dolinie rzeki Endastes zako?czy?y si? impasem, lecz pojawienie si? na polu walki samego Wicekróla ostatecznie prze?ama?o rasyjsk? obron? w 628 roku EL. Upadek bogatego miasta Aszdod odda? mrocznym elfom wszystkie niemal ziemie mi?dzy Endastesem a rzekami Efidon i Urdaz. Próba kontrofensywy Artabanesa III zako?czy?a si? katastrof? i w 645 roku EL si?y Tala Varonn wdar?y si? do Elamu.
Dni Rasydy, naciskanej w dodatku od pó?nocy przez Seld?uków, by?y policzone. W 680 roku EL Ulvendor zmia?d?y? jej si?y w bitwie pod Stabarem i triumfuj?ce mroczne elfy dotar?y do granic Imperium Vandejskiego.
W 686 roku rozpocz??y si? pierwsze starcia wokó? vandejskiej twierdzy Amida. Pierwsze ciosy mrocznych elfów nie mia?y wielkiego impetu i Vandejczycy sobie z nimi poradzili, ale w 688 roku forteca zosta?a obl??ona i Titus Ulvendor uzna?, ?e Imperium nie b?dzie stanowi?o ?adnego wyzwania. Rozpocz?? wi?c równoleg?? ofensyw? na ziemie Decentów, dochodz?c do wybrze?y Morza Decentyjskiego. Da? tym samym czas Vandejczykom na otrz??ni?cie si? z pierwszego szoku. W 690 roku EL imperator Aulus Semproniusz rozbi? si?y Tala Varonn pod Amid?. Ulvendor odst?pi?. Uzna?, ?e jego po??czenie z portalem w Semperodion jest zbyt s?abe i przeniós? ci??ar ekspansji na pó?nocny zachód, ci?gle jednak n?kaj?c Imperium, Salahan i Decenti? sporadycznymi najazdami.

cdn