Forum Obserwatora III

[Watcher]

Ragnarok jest czwartą planetą systemu Uppsala na pograniczu sektora Artakserskes. W prastarych czasach miała pojedynczy księżyc, dziś jednak zamiast niego wokół globu rozpięty jest widoczny z powierzchni nawet w dzień pierścień jego resztek przemieszanych z zamarzniętą wodą. Większość planety pokryta jest Oceanem, z którego na półkuli północnej wylania się samotny Kontynent. Ragnarok niemal nie zmienia swego nachylenia względem Uppsali, w związku z czym północny kraniec planety pogrążony jest w Wiecznej Nocy.
Ragnarok kryje dwa podstawowe bogactwa. Pod dnem Morza Spotkania leżą kolosalne złoża promethium, niemal dotą nie eksploatowane. Jeszcze ważniejszy jest lokalny minerał zwany ragnarytem, rdzawej barwy kamień emitujący w pewnych okolicznościach zielone światło. Mechanicum od dawna już eksperymentuje z wykorzystaniem energetycznym tego dziwnego surowca.


Cdn

[Watcher]

Kilkadziesiąt milionów lat temu planeta należała do rosnącego imperium Necrontyr. Ich stalowe miasta wznosiły się przede wszystkim na Khnumie, księżycu pokrytym bujną, wiecznie zieloną roślinnością. Sam Ragnarok nazywał się wtedy Dha Meren i stanowił dla Necrontyr jedynie bazę surowcową.
Zmieniła to Wojna w Niebiosach.
Absolutnie wierni Starszym Eldarzy przeprowadzili inwazję, która zaowocowała apokalipsą. Potworne, nieokiełznane w porę moce Osnowy rozerwały Khnum na strzępy, a na Dha Meren zabiły niemal wszelkie źycie. Eldarzy triumfowali, było to jednak gorzkie zwycięstwo. Część ich armii zmęczona wojną zamieszkała na zdobytej planecie, wyrzekając się cywilizacji. Owi Eksodyci nazywani byli przez ich krewnych ze Światostatków Zaprzysiężonymi, choć na czym polegała ich przysięga nie wie dziś chyba nikt.
Dha Meren zmieniło wtedy nazwę na Rhana Dandra.

Cdn

[Watcher]

Pod koniec M32 na orbicie Rhana Dandra pojawiło się Imperium.
Planetę dla ludzkości odkrył starzejący się Rogue Trader Slagfinn Theiresson, poszukujący miejsca gdzie mógłby zakończyć swą wielusetletnią karierę. Mroźna, upierścieniona planeta ujęła go swym surowym pięknem... choć ogromne złoża promethium zapewne też miały jakiś na to wpływ. Jego kolonia założona została nad morzem wewnętrznym Kontynentu i nazwana została Theireholm. Zaledwie miesiąc później Slagfinn przekonał się, że planeta jest zamieszkana, gdy na wybrzeżu spotkał grupę Zaprzysiężonych (morze stało się wtedy Morzem Spotkania).
Eksodyci początkowo nie do końca potrafili zdecydować się, jak odnosić się do mon-keigh. Zmieniło się to, gdy ludzie postawili pierwsze platformy wiertnicze na Morzu Spotkania. Eldarzy znienacka zaatakowali, a furia ich niespodziewanego ataku była na tyle duża, że instalacje obronne Theireholmu zostały sforsowane. Większość mieszkańców zginęła w ciągu kilku godzin. Slagfinn wraz z kilkoma tysiącami ocaleńców zaszył się wśród wzgórz krainy, którą kiedyś nazwie się Ziemiami Slagfinna. Tam prowadził rozpaczliwe działania partyzanckie, które trwały kolejne 7 lat. Zaskoczeni Eksodyci nie potrafili pobić guerillasów walczących na nieswojej planecie. Theiresson przetrwał do nadejścia odsieczy: 1812. regimentu Valhallańskich Lodowych Wojowników.

Cdn

[Watcher]

Przybycie sił z Valhalli odmieniło losy wojnh. Generał Lytir Rodczenko odnalazł Theiressona i wspólnie z jego partyzantami w ciągu roku wypchnął przeciwnika z zachodniego wybrzeża Morza Spotkania. Niespodziewanie twardy opór Eksodytów w Alfheimie sprawił, że ofensywa Imperium skierowała się na wschod. Eldarzy ginęli całymi milionami. Koordynacja działań ze stojącą na orbicie Eskadrą Wydzieloną "Rodina" przyniosła oszałamiające sukcesy. Pod koniec 8 roku wojny Valhallańczycy dotarli do wybrzeży Długiego Jeziora. Wtedy doszło do katastrofy.
Rodczenko wznowił atak na Alfheim. Powoli przegrywający Zaprzysiężeni w desperacji zrobili coś, co odmieniło losu planety. Przeprowadzili rytuał, który zabił niemal wszystkich ludzi, zwierzęta i rośliny na planecie. W efekcie doszło do naruszenia struktury rzeczywistości i na Ragnarok pojawiły się przerażające istoty rodem z Osnowy. Eksodyccy mędrcy zdołali je odegnać, cena za to była jednak straszliwa.

Cdn