Ekumena - Historia Vandei
Watcher - 2008-02-06, 11:59
Doko?czenie podboju Semnonii
W 506 roku EL Publiusz Fulwiusz Flatus zaatakowa? semno?skie królestwo Yskaldenu. By? to ostatni ju? skrawek wolnej Semnonii, skrawek dot?d nie b?d?cy w sferze zainteresowa? Republiki. Wi?kszo?? terenów Yskaldenu zajmowa? Gro?ny Las, ponure ost?py zamieszkane przez Semnonów, elfy z plemienia Ysa oraz Brugiów, plemi? ludzkie którego m??czy?ni chodzili w szatach z kruczych piór. Szczególnie elfia magia okaza?a si? by? k?opotliwa dla legionów. Wojna przed?u?y?a si? a? do 510 roku EL, kiedy przedstawiciele Semnonów i elfów podpisali wreszcie porozumienie pokojowe (Brugiowie zapadli si? g??biej w lesie i do dzi? uwa?aj? si? za niezale?nych).
Porozumienie to by?o jednocze?nie pocz?tkiem Sa Vande, elfów które sta?y si? obywatelami Vandei. Wi?kszo?? z nich porzuci?a pó?niej Gro?ny Las i przenios?a si? do Vandei, gdzie stanowi? zacz??a kupieck? elit? Republiki.
Watcher - 2008-02-07, 15:38
Republika wkracza do Araksji
W czasie, gdy dowódcy popularów przy??czali do Vandei resztki Semnonii, optymaci skierowali legiony do Araksji. Dominuj?c? rol? w tym regionie mia?y w tym czasie dwie si?y: Trebizond oraz Iskandarion. W 504 roku ambitny i zdolny król Iskandarion Abrinas II pokona? si?y trebizondzkie pod Ipsus i podporz?dkowa? swemu rosn?cemu królestwu Pamfili? i Paflagoni?.
Ju? w czasie II Wojny Aonio?skiej Trebizond nawi?za? bliskie stosunki z Vande?, teraz rz?dz?cy miastem tyran Sabres postanowi? ratowa? sw? s?abn?c? pozycj? i poprosi? Republik? o status amicus i pomoc w wojnie z Abrinasem. W 506 roku EL trzy legiony Tytusa Raminiusza zjawi?y si? w Trebizondzie i podj??y walki z si?ami iskandario?skimi. Jednocze?nie, z typow? dla siebie bezwzgl?dno?ci? zmusi? Sabresa do silniejszego uzale?nienia od Republiki: Trebizond sta? si? federatem vandejskim.
W 507 roku EL sytuacja Raminiusza skomplikowa?a si?. Oddzia?y vandejskie zosta?y wci?gni?te w pu?apk? w jednym z w?wozów Paflagonii, cz??? z nich podda?a si? zanim do reszty dosz?a odsiecz. Raminiusz wpad? w furi?. Przez trzy nast?pne lata dolina Araksu zosta?a gruntownie spustoszona przez vandejskich naje?d?ców. W roku 510 obl??one zosta?o Iskandarion. Miasto skapitulowa?o trzy lata pó?niej, zosta?o zrównane z ziemi? a jego mieszka?cy wymordowani. Ten brutalny czyn ostatecznie z?ama? opór w regionie, który zosta? teraz w??czony do Republiki jako prowincja.
Watcher - 2008-02-07, 17:45
Koniec Trebizondu
Vandejczycy bardzo szybko przekonali si?, jak ?yzna jest dolina rzeki Araks. Wobec tego w nast?pnych latach Republika wzmog?a nacisk na ten region. Do ko?ca 520 roku EL konsekwentne, coroczne kampanie legionów podporz?dkowa?y prowincji Araksja plemiona Sordanów i Tiganów na pó?noc od Araksu. Kampanii tych nie prowadzi? ju? zmar?y w 514 roku EL Raminiusz, lecz inni optymaci: Lucjusz Askaniusz oraz Publiusz Juliusz.
Pod wra?eniem tych kwiryckich sukcesów, pod opiek? Republiki udawa? si? zacz??y kolejne kolonie pallandyjskie. Do 531 roku EL by?o ich tak du?o, ?e senat zorganizowa? je w now? prowincj?, Aonion Zamorskie ze stolic? w Lade. W ten sposób Trebizond by? ju? niemal zewsz?d otoczony przez vandejskie posiad?o?ci. W 535 roku EL zgromadzenie ludowe miasta postanowi?o o tym, co by?o ju? nieuniknione: Trebizond sta? si? kolejn? vandejsk? prowincj? o nazwie Araksja Przednia. Niemal ca?a Araksja by?a ju? w r?ku Kwirytów.
Watcher - 2008-03-09, 09:59
Cisza przed burz?
W latach 521-523 EL w trzech kampaniach Flatus podporz?dkowa? Republice torryjskie plemi? Cherusków. Cheruskowie byli Torrami, pierwszymi przedstawicielami tych pot??nych plemion którzy zostali podporz?dkowani przez Kwirytów.
Lata dwudzieste i trzydzieste VI wieku EL by?y ostatnimi dekadami wzgl?dnego spokoju mi?dzy optymatami i popularami. Ogromne ?upy p?yn?ce z podbojów uspokaja?y emocje. Tym niemniej, coraz wyra?niej wida? by?o znamiona zbli?aj?cego si? kryzysu - coraz wi?ksze latyfundia patrycjuszy, coraz wi?ksze masy niewolników, coraz wi?cej zdeklasowanych, zbankrutowanych rolników zasilaj?cych bezrobotny proletariat w Vandei... Na razie konflikty wyciszane by?y przez pokolenie Flatusa, Askaniusza czy Publiusza Juliusza, lecz pod koniec lat trzydziestych ca?a trójka zesz?a ze sceny.
Watcher - 2008-05-02, 11:50
Wielki Po?ar
W 541 roku EL konsulem zosta? trzydziestoletni zaledwie Lucjusz Terencjusz Ulter. Ten wysoki, lekko kulej?cy m??czyzna (pami?tka po wojnie w Araksji) nieoczekiwanie zbli?y? si? do popularów, co naruszy?o kruch? równowag? si?. Terencjusze byli przecie? przedstawicielami Szóstki, rdzenia pot?gi optymatów. Ulter zdo?a? wprowadzi? ustawy umo?liwiaj?ce pe?nienie przez ekwitów (najbogatszych plebejuszy) urz?dów edyla i kwestora, co w?ród arystokracji wywo?a?o oburzenie.
W 542 roku EL obok Ultera konsulem zosta? Decymus Askaniusz Compellus, optymata znany z ostrej retoryki i gwa?towno?ci dzia?ania (by? to syn Lucjusza Askaniusza).By? to "rok nieznaj?cych si? konsulów", gdy? po wyborze ani razu nie pojawili si? oni razem publicznie. Ta narastaj?ca zimna wojna sparali?owa?a prace senatu i zgromadzenia ludowego.
Rok 543 by? wzgl?dnie spokojny, gdy? uwag? polityków odwróci? najazd Icenów, lecz w roku nast?pnym dosz?o do konfrontacji. Ulter wyci?gn?? z lamusa projekt rozdania ziem publicznych pomi?dzy zdeklasowanych plebejuszy. Compellus (znowu konsul) swymi p?omiennymi oracjami wyprowadzi? na ulice zwolenników i klientów optymatów. 17 sierpnia pot??ne zamieszki wywo?a?y po?ar w Palatum i Ianiculum. Pot??ne burze ogniowe rych?o zagrozi?y Kwiryna?owi, po dramatycznych staraniach Wielki Po?ar ugaszony zosta? 19 sierpnia. Szokuj?ce by?y straty w ludziach i straty materialne (zniszczona zosta?a na przyk?ad stara ?wi?tynia Marinusa: Gneon, zbudowana jeszcze w IV wieku EL przez Gneusza Wipsaniusza).
Wielki Po?ar uciszy? na kilka nast?pnych lat spory. Rozpocz?to ogromne prace nad odbudow? zniszczonych dzielnic. Wybudowano ogromne Marineum, now? ?wi?tyni? Marinusa. Wybudowano j? na Kapitolu, wzgórzu które zosta?o teraz w??czone w sk?ad miasta razem z Awentynem. Nowe dzielnice stolicy Republiki otoczono Nowymi Murami, do??czonymi do Murów Decymejskich. Wtedy te? zbudowano Teatr Askaniusza.
Watcher - 2008-05-22, 19:05
Republika dociera do Vilusu
W 548 roku EL wybuch?o powstanie torryjskich Cherusków, wsparte przez Kalonów, Malingów i Drotyngów, Torrów z zachodniego pogórze Czarnej Bariery. Niszcz?cy najazd Torrów dotar? a? do Andali, stolicy prowincji Haukonia i spowodowa? panik? w pó?nocnym Pelleum. Gneusz Rowulus, namiestnik Haukonii jesieni? rozpocz?? wypraw? odwetow? która ugrz?z?a w lasach Torrydy. Jedynym efektem tej wyprawy by?o za?o?enie wielkiego obozu legionowego Sirmium.
Przez dwa nast?pne lata Vandejczycy prowadzili uporczywe walki z Torrami na terenach, które zorganizowane zosta?y w prowincj? Kalonia. W 551 roku kryzys si? zaostrzy? z chwil?, gdy Torrom uda?o si? zdoby? pomoc krasnoludzkiego królestwa Erron. Król Tauron II Wielkouchy zosta? jednak pokonany w bitwie przy Dolinie Bli?niaczych Ska? i wycofa? si? z wojny. W 552 roku EL ugi?li si? Cheruskowie, w 553 skapitulowa?y plemiona ich sojuszników. Pó?nocn? granic? prowincji Kalonia by?a teraz rzeka Vilus.
Watcher - 2008-10-02, 00:27
Wojna niewolnicza
W 555 roku EL w Winicji wybuch?o powstanie niewolników, które zmieni?o si? w regularn? wojn?.
Nieszcz??ciem Republiki by?o to, ?e na jego czele stan??o dwóch do?wiadczonych gladiatorów: Urodes i Madrar. Ich talent i determinacja sprawi?y, ?e w maju, czerwcu i lipcu po kolei rozbito cztery vandejskie kohorty i armia niewolnicza pojawi?a si? w okolicach Szklanego Wa?u. Masowe ucieczki sprawi?y, ?e Urodes i Madrar dysponowali prawie 20000 wojowników. Senat na miejscu nie dysponowa? na miejscu ?adnym kompletnym legionem.
By? to symptom szerszego kryzysu. Masowe bankructwa drobnych rolników, dot?d trzonu armii vandejskiej sprawi?y, ?e pierwszy raz w swej historii Republika spotka?a si? z k?opotami werbunkowymi. Strat wynik?ych z walk w Kalonii nie uda?o si? uzupe?ni?. Niemal bezbronn? Vande? uratowa?y jej masywne mury, których niewolnicy nie potrafili sforsowa?. Jesieni? obl??enie si? sko?czy?o.
Na pocz?tku 556 roku EL Lucjusz Terencjusz Ulter przeprowadzi? fundamentaln? reform? armii vandejskiej. Legiony sta?y si? armi? zawodow?, armi? zach?caj?c? do wst?powania zwolnionych dot?d ze s?u?by wojskowej proletariuszy. Poniewa? teraz to na wodzów przerzucono kwestie organizacyjne, to wodzom przede wszystkim zacz?li by? wierni legioni?ci. B?dzie to mia?o ogromne konsekwencje dla przysz?o?ci Republiki.
Latem 556 roku EL sk?ócili si? wodzowie armii niewolniczej, co bezwzgl?dnie wykorzystane zosta?o przez Vande?. Compellus zmia?d?y? si?y Madrara, Ulter pokona? Urodesa. Madrar i kilkana?cie tysi?cy innych je?ców zostali ukrzy?owani. Urodes uciek?, jego czas jeszcze nadejdzie.
Watcher - 2008-10-09, 00:51
Pocz?tek I wojny domowej
W 558 roku EL ruszy? ku pogórzu Czarnej Bariery, by ukara? tamtejsze królestwa krasnoludzkie za pomoc udzielon? Torrom w walkach w Kalonii. Krasnoludy nie zdecydowa?y si? na otwart? walk?, wi?c Vandejczycy rozpocz?li ?mudne dzie?o oblegania górskich fortec. Do 562 roku EL podda?o si? jedynie królestwo Erron, a Ugenbald rozpocz??o negocjacje z upartym Ulterem.
Walki na pó?nocy niepokoi?y optymatów, znacznie wzmacnia?y bowiem finansow? pozycj? i Ultera i popieraj?cych go popularów. Kilku najwybitniejszych przywódców senatu zacz??o naciska? na Compellusa, by ten rozpocz?? przygotowania do rozbrojenia si? coraz pot??niejszego Terencjusza. Agresywne mowy utalentowanego oratora Marka Porcjusza oraz pieni?dze niebywale bogatego Publiusza Juliusza Cyncynata te? podgrzewa?y atmosfer?. Grudniowe wybory z 562 roku EL zako?czy?y si? przyt?aczaj?cym zwyci?stwem optymatów. Dwójk? konsulów zacz?li tworzy? Decymus Askaniusz Compellus i jego najbli?szy przyjaciel Aulus Druzus. W styczniu nast?pnego roku przeprowadzili oni w senacie uchwa?? o pozbawieniu Ultera dowództwa i proskrybowaniu wszystkich obecnych w Pelleum przywódców popularów.
Zaczyna?a si? wojna.
Watcher - 2008-10-18, 23:53
"Sie? przeciw powodzi"
Dysponuj?cy pi?cioma legionami Ulter dwa z nich zostawi? w Czarnej Barierze by blokowa?y krasnoludy (pod dowództwem m?odszego brata, Rufusa), sam za? z reszt? rozpocz?? b?yskawiczny marsz w kierunku Pelleum. Tam trwa?a masakra popularów, likwidowanych masowo przez oddzia?y wierne senatowi. Rozmiary proskrypcji podzieli?y chwiejny sojusz przewodz?cy optymatom. Compellus wraz ze swymi dwoma legionami odp?yn?? do Aonion, Porcjusz i Cyncynat dysponuj?cy zaledwie trzema kohortami uciekli do Iberii. W stolicy pozosta? Marek Juliusz Ascennus, który próbowa? odtworzy? garnizon stolicy z proletariuszy i gladiatorów.
Ulter wszed? do Pelleum niczym huragan, zajmuj?c bez walki przera?one miasta. Opór stawi? dopiero Ascennus w Vandei, 11 dni walcz?c w beznadziejnej próbie zatrzymania "rebelianta" ("by zatrzyma? t? powód?, mam rybackie sieci"). 5 maja stolica Republiki skapitulowa?a, Ascennusa oszcz?dzono (a wkrótce nawet puszczono wolno).
Uznaj?c, ?e Compellusa szachuje na razie jego brat Rufus, Ulter zdecydowa? si? uderzy? najpierw na Iberi?. 20 pa?dziernika 563 roku EL si?y Porcjusza i Cyncynata zosta?y zdruzgotane pod Ilerd?, Cyncynat dosta? si? do niewoli, Porcjusz zbieg?. Dzi?ki swej wielkodusznej postawie Ulterowi uda?o si? w??czy? dwa legiony optymatów do w?asnej armii, dzi?ki czemu jego "fala powodziowa" sta?a si? zastraszaj?co wysoka. Doceniaj?c to, przebywaj?cy ci?gle w Aonion Compellus zgromadzi? w mi?dzyczasie a? dziewi?? legionów. Republika nie widzia?a jeszcze tak wielkiej armii zgromadzonej w jednym miejscu.
Watcher - 2008-10-20, 21:35
Inwazja krasnoludzka
W kwietniu 564 roku EL wszystko skomplikowa?o si? po kl?sce, jak? bratu Ultera Rufusowi zadali krasnoludowie z Czarnej Bariery pod Agdarem. ?mier? Rufusa i 4000 innych Vandejczyków by?a wstrz?sem, który poruszy? ca?y region. W s?siedniej Kalonii wybuch?o powstanie torryjskie, a rajdy krasnoludzkie osi?gn??y pogranicze Pelleum.
W tej trudnej sytuacji obie strony I wojny domowej postanowi?y doj?? do przej?ciowego porozumienia. W sierpniu w Alis postanowiono o trzyletnim rozejmie i wspólnych dzia?aniach przeciw krasnoludom.
Do pe?nej wspó?pracy nie dosz?o. Compellus pozosta? z wi?kszo?ci? swych si? w Aonion, wys?a? jednak na pó?noc 2000 kawalerii pod dowództwem Druzusa. Pacyfikacja Czarnej Bariery i Kalonii spad?a wi?c g?ównie na Ultera. Poradzi? sobie z tym do 566 roku, g?ównie dzi?ki d?ugotrwa?ym obl??eniom i skutecznej dyplomacji, która sprawi?a i? z krasnoludzkiej koalicji wycofa? si? Ugenbald. We wrze?niu 566 roku Ulter odby? dwa triumfy na ulicach Vandei, jeden za podbój Czarnej Bariery, drugi za spacyfikowanie Kalonii.
Watcher - 2008-11-12, 22:41
Koniec I wojny domowej
W istocie dzia?ania wojenne nigdy nie usta?y. W Górach Upiorów dzia?a?a partyzantka prowadzona przez Porcjusza i dawnego niewolniczego rebelianta Urodesa. Ulter kompletnie sobie z nimi nie radzi?, tym bardziej ?e Urodes mia? poparcie miejscowej winickiej ludno?ci. Sam Compellus kilka lat rozejmu wykorzysta? dla podporz?dkowania Republice Iduanu.
W 570 roku EL dwukrotnie przed?u?any rozejm sko?czy? si?. W pa?dzierniku dosz?o do dwudniowych, krwawych zmaga? pod Farsalas. ?mier? obu synów za?ama?a Compellusa, który pomimo przewagi taktycznej ostatecznie ust?pi? pola. Na polu pozosta?o prawie 15000 zabitych Vandejczyków.
Duch oporu Compellusa by? z?amany. Co prawda wycofa? si? we wzgl?dnym porz?dku, ale zrozpaczony ?mierci? synów popad? w bierno?? i apati?. Rok pó?niej rzuci? si? na miecz w Tyrze, osaczony przez oddzia?y Ultera. I wojna domowa by?a sko?czona.
Watcher - 2009-01-17, 01:34
?mier? Ultera i pocz?tek II wojny domowej
Triumfuj?cy Ulter w 571 roku EL wjecha? triumfalnie do Vandei. Zastraszony senat wkrótce przyzna? mu tytu? do?ywotniego dyktatora, coraz cz??ciej te? powtarzano plotki o ewentualno?ci koronacji. Sam Ulter my?la? o inwazji na Ghelan, prawdopodobnie po ewentualnym podboju tej prowincji zamierza? sfinalizowa? swe królewskie plany.
Terencjusz Ulter mia? jednak ?miertelnie niebezpiecznych wrogów. Partyzantka Urodesa i Porcjusza rozrasta?a si? i si?y dyktatury zupe?nie nie potrafi?y sobie z ni? poradzi?. W samej Vandei upart? opozycj? przeciw dyktatorowi prowadzi? Ascennus, nieprzekupny Obro?ca Vandei, Bohater 11 Dni. Druzus ukrywa? si? gdzie? w Aonion, coraz cz??ciej wspominany przez nienawidz?cych Ultera senatorów.
Ulter by? jednak ju? zbyt pewny siebie, ?eby zauwa?y? rosn?ce niebezpiecze?stwo. Nie pomaga?y te? ostrze?enia Tytusa Katullusa, prawej r?ki dyktatora. Katullus zosta? ostatecznie wys?any do Winicji, by zlikwidowa? uci??liwe oddzia?y rebeliantów. Tyle, ?e dowódcy owych rebeliantów w mi?dzyczasie pojawili si? w stolicy.
15 III 573 roku EL Urodes, Porcjusz i 12 winickich partyzantów zaatakowali Ultera na schodach do senatu. Dyktator nigdy nie chodzi? z obstaw?, wi?c uleg?. Upojeni sukcesem zamachowcy krzycz?c "tyran nie ?yje" weszli do budynku senatu.
W mie?cie wybuch? kilkudniowy chaos, ostatecznie opanowany przez triumfuj?cych optymatów. Senat przyzna? nadzwyczajne uprawnienia Porcjuszowi i Ascennusowi, rozpocz?to te? nowy werbunek, na czele powstaj?cych oddzia?ów postawiono Urodesa.
Dla wszystkich by?o jasne, ?e legiony Katullusa z Winicji rusz? na stolic? by pom?ci? ?mier? Ultera. Rozpoczyna?a si? II wojna domowa.
Watcher - 2009-01-20, 02:05
Krwawy Katullus
Sytuacja optymatów w Vandei szybko sta?a si? beznadziejna. Powolny, lecz nieust?pliwy marsz trzech legionów Katullusa na pó?noc wywo?a? w?ród nich pop?och. Jedynie Urodes chcia? walczy?, ale konflikt mi?dzy nim a Ascennusem doprowadzi? do ucieczki by?ego niewolnika na pó?noc. Ascennus chcia? broni? si? w okolicach Szklanego Wa?u, lecz po?piesznie zmontowane kohorty senatu po prostu zdezerterowa?y z pola walki. Katullus kaza? go ?ci??. Porcjusz uciek? do Aonion, oddaj?c m?cicielowi Ultera stolic? bez walki.
Krwawy Katullus, tak od tej pory nazywano pogromc? optymatów. Przez kilkana?cie dni na ulicach Vandei trwa?o krwawe piek?o polowania na patrycjuszy podejrzewanych o udzia? w spisku na zamordowanego dyktatora. Katullus og?oszony zosta? nowym dyktatorem, a Porcjusz i Druzus odbudowuj?cy armi? w Aonion uznani zostali za wrogów Republiki.
Do starcia mi?dzy Katullusem a Druzusem jednak nie dosz?o. 20 V 574 roku EL Krwawy Katullus umar?, pora?ony atakiem serca. Na ulicach Vandei wybuch? chaos.
Watcher - 2009-02-08, 11:52
Koniec II wojny domowej
Do sukcesji po Katullusie wyst?pi?o dwóch jego dowódców. Kwintus Almaniusz Russus by? bratem ma??onki Katullusa i wiele ju? lat walczy? obok niego i Ultera, sam Katullus zreszt? w testamencie mu w?a?nie zapisa? wi?kszo?? maj?tku. Problem w tym, ?e Russusa nienawidzi? inny oficer popularów, Gajusz Swetoniusz Contentus, dowódca kawalerii. Contentus ju? 23 V spróbowa? ataku na pozycje Russusa na Kwirynale. Po dwudniowych walkach si?y Russusa przewa?y?y i Contentus rozpocz?? odwrót z miasta. Przy okazji jednak uda?o mu si? przechwyci? czteroletniego Lucjusza Terencjusza, sierot? po Ulterze. Wraz z ch?opcem i kilku tysi?cami wiernych legionistów Gajusz Swetoniusz wycofa? si? na wysp? Laurion, gdzie b?yskawicznie rozbudowywa? zacz?? swoje si?y morskie.
Os?abiony Russus nawet nie próbowa? go ?ciga?. Si?a okopanych w Aonion optymatów Porcjusza i Druzusa ros?a i znany z odwagi Russus zdecydowa? o wyprzedzaj?cym uderzeniu. W 575 roku EL jego pi?? legionów wdar?o si? do Aonion i pod Andrakos star?o si? z podobn? liczb? wojsk Druzusa. Bratobójcza bitwa w której zgin??o 15000 Vandejczyków zako?czy?a si? kl?sk? i ?mierci? Russusa. Kilka miesi?cy pó?niej stolica znowu znalaz?a si? w r?kach optymatów.
Republika by?a coraz bardziej zm?czona rzezi?. W Iberii wybuch?o kolejne powstanie a oddzia?y Contentusa szykowa?y si? do starcia w otoczonym pot??niej?c? flot? Laurion. Druzus który prze?y? wszystkie wa?niejsze starcia wojen domowych postanowi? da? szans? pokojowi. Zawi?zane zosta?o porozumienie z Contentusem, któremu w wy??czny zarz?d jako do?ywotniego namiestnika oddane zosta?o Laurion. II wojna domowa zosta?a zako?czona.
Watcher - 2009-02-10, 20:51
Chwiejny pokój
Osiem nast?pnych lat w dobie Wojen Domowych by?o stosunkowo spokojne. Co prawda Druzus musia? wtedy t?umi? powstanie Kastilionów oraz partyzantk? Urodesa (Urodes zosta? ukrzy?owany w 580 roku EL), ale bior?c pod uwag? istnienie rebelianckiego Laurion fakt, ?e mi?dzy Druzusem a Contentusem nie dosz?o do starcia, zakrawa na cud. Cud wyt?umaczalny jedynie predyspozycjami osobowo?ciowymi samego Druzusa, który w tych krwawych czasach by? cz?owiekiem, który przelewania krwi mia? dosy?.
Problem w tym, ?e odbudowuj?cy si? senat d??y? do odwetu za krwawe represje Katullusa, z którym ci?gle kojarzony by? Contentus. Druzus stara? si? roz?adowywa? te gro?ne pomruki przenosz?c cz??? legionów do Haukonii, gdzie narasta?y walki na granicach z Hermandami, wojowniczym ludem znad Morza Hauko?skiego. Przygotowania do pe?nej ofensywy przerwa?a ?mier? wielkiego wodza w 583 roku EL. Droga do kolejnej wojny by?a otwarta.
|
|
|